حدود ۸۰۰ پیش از میلاد، کسی در صحرای سینا روی خمره‌ای می‌نویسد: «یهوه و اشره او». حدود ۵۲۰ پیش از میلاد، داریوش بر صخره بیستون می‌نویسد که به خواست اهورامزدا شاه است. حدود ۴۰۷ پیش از میلاد، دریاسالاری اسپارتی در سارد از باغ دیوارکشیده شاهزاده‌ای ایرانی دیدن می‌کند و یونانی‌ها...
برای فهمیدن نسبت قرآن و کتاب‌های پیشین، دو جمله را کنار هم بخوانید. اولی: «برای همین آدم تنها آفریده شد، تا بیاموزد که هر کس یک جان [از اسرائیل] را نابود کند، کتاب چنان به حسابش می‌گذارد که گویی جهانی کامل را نابود کرده است؛ و هر کس یک جان...
روی سقف اتاق هتل‌های استانبول و دبی و کوالالامپور، یا ته کشوی میز کنار تخت، یک برچسب کوچک هست: فلشی سبز و یک کلمه. همان فلش حالا در تلفن همراه هم هست و با چرخیدن دست می‌چرخد. مسافر نگاهی می‌کند و رد می‌شود. ولی کار این فلش فقط نشان‌دادن سمت...
استدلال‌ها را ماه‌ها پیش باخته‌ای و خودت این را می‌دانی. دیگر نمی‌توانی باور کنی که ماه دو نیم شد، که فرشته‌ای روی شانه‌ات می‌نویسد، که کسی آن بالا حساب موی سرت را دارد. با این حال هنوز وقتی هواپیما تکان می‌خورد زیر لب چیزی می‌گویی. هنوز صدای اذان مغرب ته...
آتن، اواخر سده پنجم پیش از میلاد. در نمایشنامه‌ای که متنش گم شده و فقط ۴۲ سطرش مانده، شخصیتی روی صحنه تاریخ دین را در چند جمله تعریف می‌کند. روزگاری زندگی آدم‌ها بی‌نظم و ددمنشانه بود. بعد قانون ساختند و قانون جلوی خلاف آشکار را گرفت. اما آدم‌ها در خلوت...
یکی از سوره‌های آغازین مکی با مردی حرف می‌زند که به روایت سیره‌نویسان پدرش را هرگز ندید: «أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰوَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰوَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ» «مگر نه تو را یتیم یافت، پس پناه داد؟ و تو را سرگشته یافت، پس هدایت کرد؟ و تو را تنگدست یافت و بی‌نیاز گردانید؟»...
سال ۱۹۴۴، کالج اسمیت در ماساچوست. فریتس هایدر و ماریان زیمل برای ۳۴ دانشجو فیلمی دو دقیقه و نیمه پخش کردند. در فیلم هیچ موجود زنده‌ای نبود: یک مثلث بزرگ، یک مثلث کوچک و یک دایره که دور مستطیلی با یک در حرکت می‌کردند. بعد از دانشجوها خواستند بنویسند چه...
در مجلس ختم همه یک زبان دارند. «خدا رحمتش کند.» «جایش خوب است.» «راحت شد.» «آن دنیا همدیگر را می‌بینید.» یک جمله هست که هیچ‌کس نمی‌گوید، حتی کسانی که در دلشان به آن فکر می‌کنند: «تمام شد.» همه آن جمله‌های دیگر برای این ساخته شده‌اند که این یکی گفته نشود....
فرض کنید همین شما، با همین هوش و همین وجدان، نه در ایران که در بنارس به دنیا آمده بودید. به احتمال بسیار زیاد امروز شیوا را می‌پرستیدید و قرآن برایتان کتاب مقدس مردمی دیگر بود. اگر در یوتا بزرگ شده بودید مورمون بودید و اگر در بانکوک، بودایی. این...
قرآن از خواننده‌اش می‌خواهد به جهان نگاه کند و ایراد بگیرد، و از پیش خبر می‌دهد که چیزی پیدا نخواهد کرد: «الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ مَا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ ۖ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِنْ فُطُورٍ ﴿۳﴾ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا...
