مردی نزد عبدالله بن عباس، پسرعموی پیامبر و مفسر نامدار نسل نخست، می‌آید و فهرستی از آیه‌ها را پیش او می‌گذارد. جمله‌اش را بخاری در کتاب تفسیر صحیح خود نگه داشته است: «إِنِّي أَجِدُ فِي الْقُرْآنِ أَشْيَاءَ تَخْتَلِفُ عَلَيَّ»؛ در قرآن چیزهایی می‌یابم که با هم نمی‌خوانند. یکی از موردهای...
یک شب صاف در بیابان حجاز، هزار و چهارصد سال پیش، بی تلسکوپ و بی نقشه، به آسمان نگاه کنید. هزاران نقطه نورانی می‌بینید که شب به شب جای خود را نسبت به هم عوض نمی‌کنند. اما چند نور هم هستند که میان این نقش ثابت راه می‌روند: ماه، خورشید،...
در قرآن آب بیست و یک بار «از آسمان» پایین می‌آید و یک بار هم بالا نمی‌رود. فرو فرستاده می‌شود، به اندازه می‌بارد، در زمین جا می‌گیرد، به چشمه‌ها راه می‌یابد، در رودها روان می‌شود. اما در هیچ آیه‌ای از دریا برنمی‌خیزد، هیچ خورشیدی آن را بلند نمی‌کند، و واژه...
در قرآن شهاب‌ها از آسمان محافظت می‌کنند. تیرهایی‌اند که به سوی شیاطین پرتاب می‌شوند تا کسی از سقف جهان بالا نرود و سخن فرشتگان را نشنود. در ادبیات اعجاز علمی، آسمان از ما در برابر شهاب‌ها محافظت می‌کند. جهت حفاظت در این فاصله وارونه شده است، و ادعای «سقف محفوظ...
در ۱۹۷۶ موریس بوکای، جراح فرانسوی و پدر اعجاز علمی مدرن، آیه‌های دریایی قرآن را مرور کرد و نوشت در قرآن حتی یک گزاره درباره دریاها نیست که بتوان آن را با داده‌های علمی سنجید. بوکای خواننده سخت‌گیری نبود. در همان کتاب، از کیهان‌شناسی تا جنین‌شناسی، هر جا شباهتی دید...
عکسی هست که سال‌هاست در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخد: دو آب با دو رنگ، کنار هم، با مرزی که انگار با خط‌کش کشیده‌اند. زیرش می‌نویسند اینجا دو اقیانوس به هم می‌رسند و نمی‌آمیزند، و کنارش آیه‌ای از قرآن می‌گذارند درباره برزخ میان دو دریا. عکس را کن برولند، پژوهشگر دانشگاه کالیفرنیا...
پژوهشکده اعجاز قرآن دانشگاه شهید بهشتی صفحه‌ای دارد به نام «دریای مرده». صفحه می‌گوید قرآن در آغاز سوره روم، چهارده قرن پیش، پایین‌ترین سرزمین روی زمین را نشان داده است: رومیان «در ادنی الارض» شکست خوردند، ادنی یعنی پست‌ترین، و پست‌ترین خشکی جهان کرانه بحرالمیت است. چند سطر پایین‌تر، زیر...
هشت قرن پیش، فخر رازی به آیه‌ای رسید که می‌گوید خدا کوه‌ها را در زمین افکند تا زمین آدمیان را نجنباند: کوه‌ها برای جلوگیری از لرزش زمین. توضیح رایج را نوشت. زمین مثل کشتی بر آب بود و تاب می‌خورد، خدا کوه‌های سنگین را بر آن گذاشت و آرام گرفت....
قرآن واژه «اوتاد» را سه بار به کار می‌برد. یک بار درباره کوه‌هاست، در آیه‌ای که کوه‌ها را میخ‌های زمین می‌خواند: وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا. دو بار دیگر لقب فرعون است: وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ، فرعون صاحب میخ‌ها. مفسران درباره این لقب چند حدس زده‌اند. می‌گویند مردم را به چهارمیخ می‌کشید. می‌گویند سپاهش...
شترمرغ آشیانه نمی‌سازد. با پا شن را کنار می‌زند، جایی را صاف و پهن می‌کند و همان‌جا تخم می‌گذارد. عرب به این جای پهن‌شده «ادحی» می‌گفت، و لغت‌نامه‌های کهن دلیل نام را نوشته‌اند: چون شترمرغ آن را با پایش می‌گستراند. فعلش «دحا» است، یعنی گستردن. قرآن همین فعل را درباره...
